Column Marie-Christine: Keuzestress
Nieuws ColumnZolang ik onderwerpen genoeg heb voor columns blijf ik schrijven. In mijn hoofd was ik met verschillende onderwerpen begonnen, maar steeds kwam iets nieuws op mijn pad.
Allereerst wilde ik schrijven over twee weken zonder manlief. Afgelopen februari was hij al een keer weg. Waar ik me vroeger tijdens zijn afwezigheid ‘uit de naad werkte’ is het nu vooral oersaai. Voorheen racete ik met kleine kinderen Maxi Cosi’s zeulend van school naar BSO via sport, toneel en zwemles naar kinderfeestjes en oppasgrootouders. Tussentijds probeerde ik werk èn huishouden op de rails te houden, waarbij soms drogers ontploften of wasmachines overliepen. Tegenwoordig heeft mijn jeugd me totaal niet nodig. Effe thuis crashen, schillen en dozen achterlatend. Als ze gezellig met vrienden mee-eten geniet ik, maar afgelopen februari at ik vaak alleen. ‘Zelf de slingers ophangen’ werd mijn oplossing. Avondeten bij uitwonende volwassen zoons was voor moederlief een prachtige ervaring. Ondanks dochterliefs drukke agenda hadden wij mooie momenten en gingen samen met opa en oma uit eten. Buren die ik last-minute uitnodigde zeiden spontaan ‘ja’ en ook een vriendin had later die week weinig bedenktijd nodig. Mooie gesprekken, zeker geschikt voor een column.
Toen zag ik dat de arme, ondergewaardeerde mannelijke eindredactie van deze krant ‘zelf slingers moest ophangen’ tijdens mannendag. Eigenlijk wilde ik de ode aan de man in deze column voortzetten want ‘een Moment om te Erkennen en Eren’ is nodig. Waar zouden we zijn zonder deze geweldige, bescheiden schepsels die altijd de containers buiten zetten, galant deuren open houden en stoelen aanschuiven? Aangezien 19 november ook internationale wereldtoiletdag was, spoel ik dit onderwerp door.
Gelukkig werd mijn ego wèl ontzettend gestreeld toen Openluchttheater Mariahout voor mij de slingers ophing. Veertig jaar vrijwilligerswerk geeft veel stof om meerdere columns te vullen. Nog steeds vol van deze warme verrassing geniet ik even zelf van dit warme compliment.
Naast genoeg inspiratie voor meerdere columns waren afgelopen weken dus heel bijzonder. In een van de gesprekken met dochterlief gaf ze aan dat ze ook wel een column wil schrijven. De ‘gedichten’ die ze schrijft zijn volgens deze enthousiaste moeder prachtig, maar ik laat jullie later oordelen. Dol op jong talent geef ik haar binnenkort mijn column als podium, maar stoppen kan ik nog niet met elke maand keuzestress.
