Column Marie-Christine: Examen

21 mei 2023, 16:10 Nieuws Column

In fel oranje gekleurde hesjes fietsen basisschoolleerlingen door Beek en Donk. Spanning is van snoetjes af te lezen. Verkeersexamen; goed voorsorteren, voorrang verlenen, om je heen kijken en nog veel meer.

Het neemt me terug naar de vijfde klas van de Bernadetteschool, waar twee klassen in de aula het theoretische verkeersexamen maakten. Mijn eerste echte examen. In die tijd werd er in Mariahout nog niet aan de praktijkvariant gedaan. De theorie was regelmatig al een ‘ver van mijn bed show’ . Zeg nou zelf, verkeerslichten, rotondes en trams kom je in Mariahout zelden in het wild tegen, maar vragen over zandpaden, tractoren en overstekende koeien heb ik goed gemaakt.

Het leven zit vol met ‘examens’, officieel of niet. Zoonlief doet momenteel examen voor de havo en ik ben begonnen met een nieuwe baan en ook dat voelt als een soort examen. Ervaren of alles wat je in het verleden hebt geleerd toe te passen is.

Waar ik momenteel als een stuiterbal door het leven ga, lijkt zoonlief vrij relaxed. Toch tref ik hem, omdat ik te hyper ben om te slapen, ’s nachts ‘grazend’ bij de koelkast aan. Misschien toch een momentje van ‘gedeelde stress is halve stress’?

Zijn examens doen me denken aan mijn havo-examen. Dubbele gevoelens, want naast spanning voor moeilijke examens wordt een examen gedaan met lotgenoten die hierdoor met elkaar verbonden zijn. Nu ook, al zijn tijden veranderd. Uitgestalde ‘buffetten’ op examentafeltjes waren vroeger verboden; nu lacht zoonlief om meisjes die een variëteit aan bakjes met allerlei snacks leegeten.

Als je een diploma haalt, voelt dat als een eindpunt. Eenmaal ouder en wijzer begrijp ik dat je dit ‘papiertje’ gaat verzilveren, zodat het in de loop der jaren misschien goud waard wordt.

De nieuwe baan waarmee ik afgelopen week startte is zo’n moment waarop je je examen-skills test en hopelijk gaat uitbreiden. Het is spannend en soms mis je ‘mede-examenkandidaten’ om ervaringen te delen. Onzekerheid leidt tot overprikkeling. Gelukkig zijn er lieve mensen die je van de zijlijn aanmoedigen. Die roepen ‘Je kunt het!’ en ‘Het heeft tijd nodig!’.

Want examens en levenstesten komen en gaan, dus zwaai en roep ik, fietsend naar mijn werk, bemoedigend naar verkeersexamenkandidaten die met strakke smoeltjes in oranje hesjes hun eerste stapjes zetten.