Peter en Maria Rovers maken samen iets moois van het leven
Human InterestMariahout - Op 15 september is het 50 jaar geleden dat Peter Rovers en Maria Vereijken ‘ja’ tegen elkaar zeiden. Aanstaande zaterdag wordt dat met familie, vrienden en buurtgenoten gevierd.
Druiven en tomaatjes hangen als zoete snoepjes aan de struiken. De achtertuin van Peter en Maria is een klein paradijsje. Net voordat de fotograaf een foto maakt, snoept Peter nog even van een druiventros. Dochter Heidi moet erom lachen. Toen haar ouders in 1986 in Mariahout een huis kochten verhuisde Heidi met haar oudere broers Robert en Paul naar Mariahout. Vijf kleinkinderen later wonen opa en oma daar nog steeds.
Saamhorigheid binnen de relatie
“We waren jong toen we elkaar op Rooi kermis ontmoette”, vertelt Maria. “Peter was 17 en ik nog maar 15. Peter bracht eerst een andere vriendin naar huis.” Maar Maria was de ware en ‘de vriendin’ is nog steeds een gezamenlijke vriendin. “We hadden zes jaar verkering”, vertelt Peter. “In 1972, toen Maria 21 jaar was, trouwden we in Breugel, waar zij vandaan kwam. Ik kom zelf uit Boskant maar we hechtten ons niet zo aan een plek. Belangrijker is dat we het goed hebben met elkaar.” Nadat de drie kinderen in Nijnsel geboren waren, zochten ze een vrijstaand huis. In Mariahout reden ze in eerste instantie het kleine huis aan de Tuindersweg voorbij. Pas toen ze in tweede instantie binnen gingen kijken leek het groter dan gedacht. Inmiddels wonen ze al meer dan 25 jaar in hun eigen gecreëerde paradijsje.
Wheelies met rolstoel
Bij transportbedrijf Ansly verdiende Peter een redelijke boterham. Ondanks dat hij in Nederland, België en zelfs een stukje Duitsland reed sliep hij thuis. “De aardappelen haalde ik niet”, vertelt Peter. “Met 60 werkuren in de week parkeerde ik mijn truck naast ons huis.” Gemeente Lieshout was hier niet blij mee, maar een aangespannen rechtszaak werd door Rovers gewonnen. “Piet van Hout schudde me de hand”, lacht Peter. “Sportief!” Toch stond de truck er niet lang. “In 1997 belde Peters baas”, vertelt Maria. “Peter was in Capelle aan den IJssel naast de vrachtwagen gestapt en had beide enkels verbrijzeld.” Zes weken lag Peter in het ziekenhuis en een zwaar revalidatieproces volgde. Hij moest opnieuw leren lopen. De verbouwing waar het stel mee bezig was werd door familie en vrienden afgemaakt. “Het is wat het is”, vertelt Maria. “Je moet er samen wat van maken.” Heidi herinnert zichhaar vader die met de rolstoel wheelies in de achtertuin maakte. Werken ging helaas niet meer. Het was aanpassen geblazen, minder inkomen en Peter die niet goed meer liep. Creativiteit en zuinigheid zorgde steeds voor leuke gezinsactiviteiten. Nu de kinderen uitgevlogen zijn doen Peter en Maria dat nog steeds. Samen fietsen en af en toe een terrasje pikken. Want wie het kleine niet eert…
